اگر انسان خودش را از خطاها نگهدارد ، و از لغزش‌ها در هنگام خوشحالى ، و خشم ، در امان باشد ، و تنها به اطاعت خدا بيانديشد و خوشنودى او را در هر موردى ، اعم از دوستان و دشمنان ، مد نظر قرار دهد تا جائى كه دشمنان از ظلم و ستم نكردنش آسوده باشند و دوستان از تسليم نشدن او به خواسته‌هاى نامشروع و غير منطقى آنها مأيوس شوند . پس با ملاحظه تصوير شخصيت نورانى انسان ، خيلى از حقايق بر همگان هويدا مىشود به خاطر اينكه هر كس نمىتواند در مقام ادعا ، به مدارج عالى و بلند شخصيتى صعود كند بلكه بايد اين حالت را در خودش روشن سازد ، چقدر براى او مسئله حق و رعايت آن مهم است و آيا مىتواند در ميان خود و ديگران ، يا دوستان و دشمنان بدون كوچك‌ترين انحرافى ، حق را به حق‌دار بدهد ؟ از دقت در چنين مسائل ، شخصيت بسيار نورانى انبياء و امامان معصوم عليهم السلام و شيعيانشان ، براى همگان ظاهر مىشود .